(4 / 5)Co my wszyscy wiemy o Kielecczyźnie? Same stereotypy – Góry Świętokrzyskie (takie wypryski,co to
za góry..), scyzoryki (zaczepny, obronny, pościgowy….). Tudzież – opisana choćby przez Żeromskiego
mieszanka ciemnoty i pazerności (rozdziobią nas kruki, wrony…). Czy o czymś takim można napisać
sagę?
Ano – można. Autor, doświadczony reporter prasowy ze Skarżyska-Kamiennej doskonale zna i rozumie te
klimaty, najeździł się po terenie, poznał ludzi i sprawy. Zresztą sam też stamtąd pochodzi, to i owo
widział, co nieco usłyszał od dziadków i rodziny.
I z tego właśnie utkał tę opowieść o jednej wsi – Grabinie i na poły mitycznej Czarciej Polance schowanej
gdzieś pod Łysą Górą albo – jak kto woli – pod Świętym Krzyżem. Taka wieś i owa polanka nie istnieją
„w realu”, ale może to i lepiej, bo przez to paradoksalnie opowieść jest „bardziej prawdziwa”, no i Autor
nie naraża się na bliskie spotkanie z jakimś zdenerwowanym lokalnym patriotą… Czytaj dalej »
Obyczajowa
Szymiczkowa Maryla – Szaleństwo i śmierć spłyną z gór (Cykl Profesorowa Szczupaczyńska)
Kategorie: Kryminał, Obyczajowa
(3,5 / 5) O, Panie dzieju, a to się nam profesorowa wyemancypowała! Już nie tylko buszuje po Krakowie i zadaje z osobami dziwnymi, już nie tylko tropi złoczyńców, ale wypuszcza się do samiuśkiego Zakopanego, a co gorsza udaje się tam bez małżonka i czyni to na prośbę komisarza Klausewitza! No zdecydowanie obyczaje w Cesarsko – Królewskim Grodzie grożą upadkiem. Czytaj dalej »
Matyszczak Marta – Taka tragedia w Tałtach (Kryminał z pazurem t.2) – dwugłos
Kategorie: Kryminał, Obyczajowa
(2 / 5) „Tragedia…” jest formalnie drugą częścią trylogii – bo po niej jest jeszcze jedna część tej opowieści. Dłuższy czas mi zabrało, żeby zacząć ją czytać, bo wrażenia po pierwszej części rewelacyjne nie były, o czym tu pisałem.
A dlaczego uważam, że druga cześć nawiązuje do pierwszej tylko formalnie? Dlatego, że niby część bohaterów pozostała, ich „mroczne tajemnice nadal rzucają długi cień” (oczywiście na skalę tej „metropolii” po sezonie), kotka Burbur też niby ta sama – a jednak książka jest już zupełnie o czym innym. Czytaj dalej »
Banach Iwona – O jeden zgon za daleko
Kategorie: Kryminał, Obyczajowa, Przygodowa
[ usr 1,7] W poszukiwaniu następczyni nieodżałowanej Joanny Chmielewskiej sięgnęłam po książkę Iwony Banach. Zachęciły mnie do tego recenzje znajomych zaśmiewających się do łez w trakcie lektury. Nie ukrywam, że złapałam pozycję pierwszą z brzegu, bez jakiegoś poszukiwania, czy analizy. Ot, wpadła w ręce to czytamy. I, sądząc po komentarzach, to był spory błąd. Czytaj dalej »
Velton Sonia – Zamek słowika. Powieść o Elżbiecie Batory, Krwawej Hrabinie
Kategorie: Historyczna, Obyczajowa
(3 / 5) Hrabina Batory zapisała się w historii i pamięci ludzi jako potwór, mordujący dziewice i kąpiący się w ich krwi. Zapiski historyczne przedstawiają ją jako krwiożercze monstrum nie ustępujące okrucieństwem Władowi Palownikowi, zwanemu Drakulą. Nabijanie na pal przeciwników było faktem historycznym, ale do dziś można się zastanawiać, czy wynikało z okrucieństwa człowieka czy z takich, a nie innych historycznych uwarunkowań i okoliczności. Sonia Velton podążyła dokładnie tym samym tropem. Zaczęła badać historie Elżbiety Batory poszukując w niej nie potwora, i nie sensacji, ale człowieka, kobiety uwikłanej w historię. Czytaj dalej »
Catte Elizabeth – Czysta Ameryka. Przemilczana historia eugeniki
Kategorie: Historyczna, Obyczajowa, Reportaż
(3,5 / 5) Lubię książki z amerykańskiej serii wydawnictwa Czarne. Pokazują inne oblicze kraju który rości sobie prawo do bycia niedoścignionym wzorcem dla całego świata. czasem jest to oblicze piękne, czasem niepokojące. czasem przeraża, czasem brzydzi, czasem zachwyca. Ale za każdym razem nie pozwala przejść obojętnie. Oto więc kolejna książka która rozprawia się z amerykańskim mitem. Tym razem to mit Ameryki jako miejsca zamieszkiwanego przez światłych, tolerancyjnych, wspaniałych ludzi. Czytaj dalej »
Szuster Łukasz – Abyss
Kategorie: Horror/Groza, Kryminał, Obyczajowa
(3,8 / 5) Alfred Hitchcock podobno miał powiedzieć: „Dobry film powinien zaczynać się od trzęsienia ziemi, po którym napięcie ma nieprzerwanie rosnąć”. W Abyss Autor robi dokładnie na odwrót. Zaczyna od sceny jak z najlepszego horroru albo najgorszego snu, by potem niespodziewanie wylać na czytelnika przysłowiowy kubeł zimnej wody. Spodziewamy się mroku, grozy, a nagle jesteśmy w świecie mojej młodości, w klimatach niczym z powieści Adama Bahdaja. Stop! Nie uciekajcie. Czytaj dalej »