(2 / 5) Czy można zlecić napisanie książki w ramach promocji innej książki? Najwyraźniej tak – bo z „Dwunaste…” tak właśnie jest. Wydawnictwo Czarne przygotowywało wydanie książki duńskiego pisarza Aksela Sandemose „Uciekinier przecina swój ślad” – i w ramach promocji wysłało Filipa Springera – znanego reportażystę – do Danii. Chodziło o to, żeby naocznie sprawdzić, czy rzeczywiście istnieje „prawo Jante”, które jakoby powoduje, czy też przyczynia się do tego, że struktura społeczna w Danii jest tak stabilna, a ludzie – wg badań – są jedną z najbardziej szczęśliwych nacji na świecie. Czytaj dalej »
Obyczajowa
Nowak Artur – Plebania (dwugłos)
Kategorie: Obyczajowa
(1 / 5) Namnożyło się nam ostatnio książek opisujących brudy i brudki kościoła katolickiego. I trudno się dziwić – z jednej strony wreszcie przestało funkcjonować tabu związane z personelem Pana Boga, z drugiej współczesne dziennikarstwo polujące na „klikalne” tematy w upodobaniem eksponuje aktualne mniejsze i większe skandale i skandaliki dziejące się na plebaniach. W porównaniu z innymi publikacjami Plebania jest niewielka objętościowo – to zaledwie 214 stron, niestety treściowo też jest delikatnie mówiąc, niewielka. Czytaj dalej »
Bruder Jessica – Nomaland. W drodze za pracą
Kategorie: Obyczajowa, Reportaż
(4 / 5) W Polsce ta książka została wydana w 2021 roku przez Wydawnictwo Czarne, ale to mylące, bo oryginał pochodzi z 2017r. Dlaczego mylące – proste, książka powstała jeszcze przed pandemią i tak naprawdę opisuje sytuacje z lat 2013-2017. Czy to ważne – tak, bo według wszelkiego prawdopodobieństwa po pandemii jest jeszcze gorzej. O czym więc traktuje? Nomadland to ukute przez Autorkę określenie ludzi mieszkających w pojazdach (kampery, przyczepy, przerobione busy i co tam jeszcze da się wymyślić i przerobić) i przemieszczających się po USA w pogoni za dorywczą pracą. Czytaj dalej »
Antunes António Lobo – Zadupia
Kategorie: Obyczajowa
(3 / 5) Zadupia uznawane są za arcydzieło. Zadupia uznawane są za koszmarny chłam. Za powieść antywojenną, za powieść w poetyce w „Poszukiwaniu straconego czasu”, za potok świadomości, za opowieść niezwykle wyrafinowaną, ocierającą się niemal o poezję. Za bełkot topiący w słowotoku to co istotne. Jedni będą się nią delektowali inni cisną w kąt po zaledwie kilku zdaniach. A jaka jest prawda? Nie wiem. Mogę Wam jedynie przedstawić swoją wersję odbioru tej niewielkiej książki Czytaj dalej »
Dudkiewicz Ignacy – Pastwisko. Jak przeszłość, strach i bezwład rządzą polskim Kościołem
Kategorie: Obyczajowa
(4 / 5) Tytuł zdaje się wyjaśniać wszystko – ot, kolejna antykościelna pozycja. W dodatku wydana przez Agorę, więc „wszystko jasne”. Nie do końca jednak tak jest, a może nawet w ogóle tak nie jest. Autor jest związany z Klubem Inteligencji Katolickiej w Warszawie oraz redaktorem naczelnym magazynu „Kontakt”, jest więc częścią szeroko pojętego środowiska „okołokościelnego”. Książka jest napisana z pozycji troski o polski Kościół – a trochę jest szukaniem „nadziei wbrew nadziei”, gdy widzi się, jak ta instytucja, a zwłaszcza biskupi idzie na ścianę. Autor rozmawiał z ponad 70 osobami – księżmi, siostrami zakonnymi, nawet z paroma biskupami (tymi, którzy zgodzili się rozmawiać). Rozmawiał też jednak z „byłymi” oraz tymi, którzy – wciąż pozostając w Kościele – są uważani za dysydentów i niezbyt dobrze widziani przez biskupów. Czytaj dalej »
Kawaguchi Toshikazu – Zanim wyblakną wspomnienia (t.3 cyklu Zanim wystygnie kawa)
Kategorie: Obyczajowa
(2,5 / 5) Trzeci tom cyklu Zanim wystygnie kawa jest zdecydowanie słabszy od pierwszego. Widać, że autor nieco się zmęczył formułą i szuka czegoś nowego. Ale na razie dostajemy te same zasady, prawie takie same dekoracje, ( tym razem kawiarnia jest w innym miejscu i nie jest tak zapuszczona) prawie tych samych aktorów i dokładnie te same wady co w tomie pierwszym. Czytaj dalej »
Deen Shulem – Kto odejdzie, już nie wróci. Jak opuściłem świat chasydów
Kategorie: Biografie - Dokument, Obyczajowa
(3,5 / 5) Opowieść byłego chasyda czekała na swoją kolej do przeczytania prawie dwa lata. Po prostu zawsze było coś w moim odczuciu ciekawszego do przeczytania. W końcu się zdecydowałam na lekturę i nie żałuję, że akurat ta książka tyle na lekturę czekała. Po prostu trzeba do niej w pewien sposób dorosnąć. Bowiem, by w pełni ją zrozumieć i przyjąć, potrzeba dużego dystansu i wyjścia poza wygodną strefę własnych uprzedzeń i chęci oceniania. Czytaj dalej »