Wampir: hrabia owinięty w długi płaszcz; Palownik trzęsący Transylwanią; amerykański plantator, francuski szlachcic. Ewentualnie sparklący, bogaty nastolatek. A co jeśli wampir jest ślusarzem, który musi wyrobić normę, (nie)żyje w PRLu i musi jakoś zarobić na czynsz? I na dodatek na głowę zwala mu się świeżo przemieniona nastolatka marząca o kurtce z Pewexu i Limahlu? Gorzej chyba już być nie może… no chyba, że UB spróbuje kogoś nasłać. Czytaj dalej »
Jakiś czas temu zaczęłam się zastanawiać o czym będzie pisać autorka, gdy skończą się jej królowe z ulubionych przez nią okresów Wojen dwóch róż i Tudorowskiego. Ostatecznie jest to pewna skończona liczba postaci. (Choć nie da się ukryć, że dzięki Henrykowi VIII liczba ta jest większa niż zazwyczaj). Najnowsza książka jest odpowiedzią na to pytanie. Philippa Gregory znalazła sobie kolejne poletko – tym razem zajęła się księżniczkami domu Tudorów. Postaciami równie barwnymi jak ich brat, a zdecydowanie mniej znanymi ogółowi. Czytaj dalej »
Na świecie pojawiła się magia, która zburzyła porządek społeczny, bo obdarowanym może zostać każdy niezależnie od wieku i statusu. Ameryka poradziła sobie z tym problemem dość prosto: albo jesteś z nami i wstępujesz do armii, albo Cię zastrzelimy. Czytaj dalej »
Książkę dorzucono mi do koszyka, jako bonus za duże zakupy w księgarni. Wziąć, wzięłam, ale podejrzliwa byłam wobec niej okrutnie. Co to musi być za gniot skoro go darmo rozdają? No, i jeszcze ten opis na okładce – wykorzystana służąca, klątwa… Oj zaleciało mi harlequinem, albo Moralnością pani Dulskiej… a już na pewno literaturą „babską” w całej okazałości… Przeczytałam. Hm… to jest czytalne. Czytaj dalej »
Więcej. Szybciej. Mocniej. Mroczniej.
Tak w sumie można by podsumować drugi tom Komornika. Z rozpędu prawie że bym dodała: lepiej. Ale tu trochę rękę mi drgnęła, na chwilę obecną niech będzie: równie dobrze. Czytaj dalej »
Już sama okładka jest intrygująca – na szaro-burym papierze odciśnięte ślady zakrwawionych dłoni. Czy zatem w środku jest krwawa opowieść z pogranicza horroru? Nie, i bardzo dobrze, że nie. „Nikczemne historie” to zbiór opowiadań o mniejszych i większych zbrodniach przełomu XIX i XX wieku, kiedy wszystko się zmieniało, nawet zbrodniarz i ofiara musieli się dostosować do zmian technologicznych i społecznych. Czytaj dalej »
(4 / 5) Początek książki nie zapowiada tego z czym przyjdzie nam się zmierzyć w trakcie lektury. Ot, motyw znany jak świat – jedna nacja uciska drugą, wykorzystując w tym celu doskonale wyszkolone oddziały, które niezwykle brutalnie i krwawo tłumią jakiekolwiek przejawy buntu. W jednym z takich krwawych wydarzeń Laila traci rodzinę. Elias jest na ostatnim roku w elitarnej szkole kadetów. A może lepiej powiedzieć janczarów? Niebawem ma się stać Maską. Okrutnym, bezwzględnym wykonawcą woli imperatora. Oboje są nastolatkami. Oboje nie chcą być tam gdzie rzucił ich los… No właśnie, czy to los? A może czyjaś wola igra tymi młodymi ludźmi, ustawiając je na szachownicy jakiejś nieznanej nam jeszcze gry? Czytaj dalej »