Światu nie mamy czego zazdrościć przeczytałam prawie pół roku temu. Czasem stworzenie recenzji po takim czasie jest w zasadzie niewykonalne – książki „do pociągu”, które zapomina się w momencie przerzucenia ostatniej kartki trzeba by było zacząć czytać od początku. Jednak nie w tym wypadku; pamiętam wyraźnie bohaterów, ich historie, poszczególne sceny, a nawet cytaty. I to w zasadzie starczyłoby za rekomendację… Czytaj dalej »
Wikingowie z drużyny Orma Zabójcy Niedźwiedzia założyli siedzibę gdzieś nad morzem bałtyckim. Z dawnej drużyny Einara została ich już tylko garstka. Siedzą więc w halli, żrą, piją, macają dziewki, hodują konie i wspominają dawne wydarzenia. Jednak tak naprawdę wciąż marzą o tym, że wyruszą na nową wyprawę która zaprowadzi ich znowu do legendarnego kurhanu Attyli i bajecznego skarbu. Ale nie wszyscy tęsknią za wyprawą na step. Orma wcale nie ciągnie do nowej wyprawy. On chce hodować konie i zapomnieć o skarbie, choć ma świadomość tego, że klątwa runicznej szabli prędzej czy później zmusi go do wyprawy w step i zmierzenia się z widmami tych którzy pozostali w grobie – Hildy i Einara. Czytaj dalej »
Martynę Raduchowską znamy z dylogii o dziewczynie obdarzonej specyficznymi umiejętnościami. Zarówno Szamanka od umarlaków, jak i Demon luster, to fantasy z mocnym dodatkiem mistyki. Toteż mocno się zdziwiłam wyczytawszy, że tym razem autorka porzuca swoją ulubioną bohaterkę oraz jej paranormalne kłopoty i sięga ni mniej, ni więcej tylko po literaturę spod znaku cyberpunka. Jednym słowem z jednej literackiej skrajności hyc w drugą.
Nowa książka Camilli Lackberg, kontynuacja jej kryminalnej serii, była oczekiwana już od paru lat. I oto jest – wydana w Szwecji w roku 2014, a w Polsce w roku bieżącym. Akcja „Pogromcy lwów” znowu dzieje się w małej wiosce Fjallbacka. Po tym, jak w poprzednich książkach Autorka wymordowała znaczną część jej populacji (a kolejnych mieszkańców wsadziła do więzienia jako sprawców), musiała nieco odczekać aż urosną kolejne ofiary. No i dorosło, a przynajmniej podrosło nowe pokolenie – i znowu jest kogo mordować, a także porywać, okaleczać i gwałcić. Czytaj dalej »
I znowu trafiła mi się w ręce książka w której w jedno się splotło fantasy z polską burzliwą historią. Znowu będziemy ganiali diabły, czarownice i inne stwory z piekła rodem po mazowieckich piaskach i laskach, za tło mając Polskę czasów Władysława IV Wazy. Ostatnie to dobre chwile Rzeczypospolitej Obojga Narodów, bo na horyzoncie dziejów zaczynają już majaczyć ambicje przemożne wielkich tego świata, panów Radziwiłłów Janusza i Bogusława. Czytaj dalej »
Jesteśmy przyzwyczajeni do dramatycznych opowieści relacjonujących historie Żydów którzy przeżyli czas holokaustu. Epatowanie okrucieństwami, strachem, nienawiścią otoczenia, spośród którego jak piękne kwiaty na mierzwie wykwitają pojedyncze akty bohaterstwa. Tymczasem książka Marie Jalowcz Simon kompletnie ten schemat wywraca. Czytaj dalej »
Jakoś nie zdarzyło mi się dotąd przeczytać żadnej powieści pana Eu Geniusza ( jak sam o sobie mawia) Dębskiego. A pisarz to płodny, w dodatku nasz rodak, więc jak mawiają niektórzy – „kochać nie musisz, ale chociaż spróbuj”. No to spróbowałam (choć gdzieś po głowie plątało mi się, że już kiedyś coś rzeczonego autora przeczytałam i z zachwytu mną nie miotnęło). Tu muszę się w pierś uderzyć, że do owego próbowania zabrałam się bez nijakiego „riserczu” – i okazało się, że trafiłam na… przedostatnią książkę z cyklu opowieści o przygodach prywatnego detektywa Owena Yatesa. Czytaj dalej »